O Χαράλαμπος... και τα εγγόνια του... αφιερωμένο στον νέο φίλο, Apokalipsis999! Καλώς ώρισες!

Ο Χαράλαμπος, εκείνη την ημέρα, είχε πάρει την σύζυγο του και την κόρη του για να χαρούν την μεγάλη γιορτή των Θεοφανίων, 
στην Νέα Πέραμο. 

 Νέα Πέραμος

 Είχε κι έναν γυιο, παντρεμένο, που σίγουρα θα είχε άλλο πρόγραμμα για εκείνην την ημέρα, αλλά... δεν ήτανε ακριβώς έτσι τα πράγματα. 

Ο Χαράλαμπος συνήθιζε να πηγαίνει, οικογενειακώς, στην Νέα Πέραμο.  Γενικώς, τους άρεσε πολύ ο τόπος, η θάλασσα και το όμορφο παραθαλάσσιο μαγαζί, όπου το φρέσκο ψάρι ήτανε σε πρώτη ζήτηση.  Ο Χαράλαμπος, σημειωτέον, προτιμούσε πολύ το ψάρι...

Η θάλασσα

Παρακολούθησαν, λοιπόν, την όμορφη τελετή του αγιασμού των υδάτων στην παραλία της Νέας Περάμου.  Αν και το κρύο ήτανε τσουχτερό, πολλοί γενναίοι έπεσαν στην θάλασσα για να πιάσουν τον σταυρό.   

 Κόσμος πολύς στα Θεοφάνεια...

Αλλά, κι ο κόσμος ήτανε πάρα πολύς.  Στο τέλος, όλος αυτός ο κόσμος πήγαινε στα μαγαζιά της Νέας Περάμου για το καθιερωμένο ψαράκι.  

 Έτσι, έκανε κι ο Χαράλαμπος.  Το μαγαζί, που πήγε ήτανε κατάμεστο, αλλά αυτό, δεν τον ένοιαζε και πολύ.

 Το μαγαζί

  Αυτό που  ήθελε ήτανε να περάσουν όμορφα και οικογενειακά αυτήν την ημέρα. Κι αυτό θα το πετύχαινε εύκολα, γιατί το μέρος ήτανε όμορφο και γιατί θα είχανε την ευκαιρία να συζητήσουν όλοι μαζύ, κάτι που γινότανε σπάνια.

Καθηστερήσανε πολύ να σερβιριστούνε, με τόσο κόσμο ήτανε φυσικό.  Έτσι, όταν ήρθε το πολυπόθητο ψαράκι, φάγανε με πολλή όρεξη και χορτάσανε.  Κατόπιν, συζυτήσανε για πολλά θέματα κι η ατμόσφαιρα έγινε τόσο όμορφη!  Κατόπιν, η σύζυγός κι η κόρη του θέλησαν να πάνε την συνηθισμένη τους βόλτα.  Κατά περίεργο τρόπο, όμως, ο ίδιος δεν ήθελε.  Έτσι, έφυγαν και τον άφησαν μόνο.  Η κόρη, καθώς απομακρυνόταν από κοντά του,  γύρισε, για λίγο, να τον δει.  Τον είδε να κάθεται τόσο ήσυχος και ήρεμος, χωρίς να γνωρίζει  τι θα γινότανε σε λίγο...  Και ούτε το έμαθε και ποτέ...

Μόνος... 

(φώτο από γκουγκλ...)

Προχώρησαν οι δυο τους προς την θάλασσα.  Λίγο παρακάτω,  είχε ένα μαγαζί που πουλούσε λουκουμάδες και σκέφτηκαν να πάνε να φάνε μερικούς.

 Λουκουμάδες λαχταριστοί...

  Η ημέρα το καλούσε.  Ένα γλυκό ήτανε ό,τι έπρεπε, μετά το γεύμα!  Καθώς έφθαναν στον μαγαζί, τους είδανε!!!   Είδανε τον Ντίνο, τον γυιό, τον παντρεμένο, του Χαράλαμπου, μαζύ με την σύζυγό του, βεβαίως. "Τι σύμπτωση", σκέφτηκε η κόρη, "ο αδελφός μου είναι εδώ!  Ευκαιρία ο μπαμπάς να δει τα εγγόνια του!!"...

Αλλά, είπαμε... αυτή κι ο κόσμο της!!... Άλλες οι βουλές της τύχης... της ζωής.   Όσο κι αν το ήθελε, αυτή η συνάντηση δεν έγινε ποτέ.  

Ο Ντίνος καθότανε, μαζύ με την γυναίκα του, στο  μαγαζί και τα παιδιά παίζανε στην παιδική χαρά, που βρισκότανε λίγο πιο κει.  

 Η παιδική χαρά...

Καθήσανε όλοι μαζύ και τα είπανε για λίγο.  Όταν ανέφερε η κόρη ότι ο πατέρας της ήτανε μαζύ τους, η ατμόσφαιρα άλλαξε κι, αμέσως, κατάλαβε.  Δεν επρόκειτο να γίνει ποτέ αυτή η συνάντηση, εγγονών και Χαράλαμπου.  Τα εμπόδια ήτανε πάρα πολλά... Το παρελθόν, κυρίως.  

Εν τούτοις, τα περάσανε πολύ ευχάριστα, όλοι μαζύ.  Ήταν σαν να ξαναγιόρταζαν την εορτή των Θεοφανίων.  Τόσο όμορφα ήτανε.  Συζήτησαν μεταξύ τους οι μεγάλοι, η κόρη πήγε κι έπαιξε με τα παιδιά στην παιδική χαρά, κατόπιν, φάγανε λουκουμάδες, και μετά σηκωθήκανε.  Ήταν η ώρα να φυγουνε, να πάνε στον πατέρα, γιατί είχε περάσει η ώρα, κι ήτανε μόνος του. Αποχαιρετιστήκανε εγκάρδια και φύγανε.

 Πλησιάζοντας...

Πλησιάζοντας προς το μέρος, όπου ο Χαράλαμπος καθότανε, κι έτσι όπως τον είδε η κόρη να είναι μόνος, σκέφτηκε...
"Η ζωή δεν είναι τόσο απλή.  Όσο κι να θες εσύ... αν ο άλλος δεν θέλει... τίποτε δεν γίνεται... "


Απλά, δεν γίνεται... 


Υ.Γ.  Όλες οι φώτο είναι από το γκουγκλ.  Στην ιστορία αναφέρεται η Νέα Πέραμος (Μεγάλο Πεύκο), Αττικής...

Προσωπική... ή Η κόκκινη βάρκα... ή η Αικατερίνη... ή... Χρόνια πολλά, Κατερίνα!...

Παράλιο Άστρος, Κυνουρίας, νομός Αρκαδίας, Πελοπόννησος, Ελλάδα!!!! 

Μια βόλτα βραδυνή στον μεγάλο μώλο, τον λιμενοβραχίονα που έλεγα διαρκώς, γιατί δεν θυμόμουν την λέξη μώλος.
Ήταν εκεί  και ξεχώριζε, κόκκινη, κατακόκκινη σαν καμμιά άλλη.  Τυχαίο; Δεν νομίζω... όχι... Ήταν τέλειο θέμα για μερικές φωτογραφίες που στο τέλος έγιναν ένα δώρο.  Και ναι, αυτή η ανάρτηση είναι ένα δώρο...  

 

 Η κόκκινη Αικατερίνη, η κόκκινη βάρκούλα

Στην αρχή με παίδεψε... τι κούραση να φωτογραφίζεις την νύχτα με φως μηδαμινό, με μία απλή ψηφιακή μηχανή! Έτσι, είχα διαγράψει αρκετές φωτογραφίες μέχρι να κρατήσω αυτές.  Μετά ήξερα... θα τις έκανα δώρο την Αικατερίνη (την κόκκινη βάρκα, δηλαδή)  στην φίλη, την Κατερίνα.  Θα έκανα δώρο ιντερνετικό, άυλο όμως, αυτήν την βάρκα την τόσο ξεχωριστή.  Και να,  κατάφερα να βγάλω κάποιες φωτογραφίες για την φίλη που έχει τα γενέθλιά της...

Αικατερίνη

Μετά είπα:  "Μόνον αυτές... ;;.. μόνον αυτήν την βάρκα;..." και να... στον άλλον μώλο... εκεί... η Αικατερίνη η δεύτερη , ή αλλιώς η Αικατερίνη Β΄... (δική μου ονομασία) μόνον που αυτή ήτανε λευκή, άσπρη όπως όλες οι άλλες... δεν ξεχώριζε... και κρίμα... Αλλά.. "ξεχώριζε", γιατί είχε το όνομά της φίλης...

 

Αικατερίνη νο 2, λευκή βαρκούλα

Ναι... κι άλλο δώρο... τι χαρά!... Και να που ταίριαξαν κι οι ημερομηνίες και βγήκε μία ανάρτηση... στο θαλασσινό μου Περιγιάλι, στο Περιγιάλι μου, με μία όμορφη και ξεχωριστή κατακόκκινη βαρκούλα και με μία δεύτερη όμορφη βαρκούλα... για την φίλη...

Κι έτσι, φέτος που δεν είχα χρόνο, που δεν είχα διάθεση και εν τέλει που δεν είχα  ευκαιρία να φτιάξω κάτι εντυπωσιακό (ίσως κάποιο βιντέακι) ήλθε αυτό...

Γι' αυτό... εύχομαι με όλη μου την καρδιά:
"Χρόνια πολλά, Κατερίνα, χρόνια υπέροχα, όμορφα, μαγευτικά... χαρούμενα και ευτυχισμένα....
Να σε χαίρονται οι δικοί σου και να τους χαίρεσαι... "

Και επειδή τα δώρα δεν τελειώνουν εδώ... κι αυτές τις δύο εικόνες... για σένα ...ξανά από το Παράλιον Άστρος...ξανά από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία... Η Αγία Αικατερίνα..;;... (ελπίζω να είναι αυτή... ) και ο Όσιος Εφραίμ... φετινές φώτο... για να ανανεώσουν τις περσινές αναμνήσεις μου... και τις φώτο μου....

Η Αγία Αικατερίνη (μάλλον)  κι ο Όσιος Εφραίμ

καλό σου βράδυ, φίλη ΜΟΥ!  Χρόνια σου ΠΟΛΛΑ!!!

 Ένα άνθος για σένα!

lamprini  


Υ.Γ. Είπα να μην αφήσω μία τόσο προσωπική ανάρτηση...  μετά την ξαναδιάβασα και απεφάσισα να την αφήσω...  Αλλαγές... μια που εδώ έχω άλλο μπλογκ... γιατί όχι.

Υ.Γ.2 Δύο αναρτήσεις στο ίδιο θέμα...  δεν έχει ξαναγίνει.... Ας είναι... χρόνια πολλά!!!

Υ.Γ. 3. Οι φώτο είναι δικές μου, περισσότερες θα βρείτε εδώ με το ίδιο θέμα σε παραλλαγή...